7 dagen thuis

Vandaag is Sam 7 dagen thuis en wat is er al veel gebeurd in 7 dagen!

Sam krijgt 8 voedingen per dag, dus tussen het voeding maken en geven blijft er weinig tijd over om andere dingen te doen, zoals bijvoorbeeld deze blog te schrijven, want om heel eerlijk te zijn, papa en mama proberen die zeldzame uurtjes te pakken om bij te slapen.

Wij beiden zouden een moord doen voor 1 volledige nacht slaap, hoewel de kleine man thuis hebben het het wel allemaal waard maakt.

Zo moest Sam aangegeven worden, hier in Spanje heb je daar 31 dagen de tijd voor, dat komt om dat de spanjaarden nu eenmaal niet graag opgejaagd worden ghe ghe.

Je moet eerst naar de gemeente voor papieren, dan moet je naar het ziekenhuis met die papieren, en dan geeft het ziekenhuis je nog meer papieren... en met al die papieren, plus de papieren die je zelf al in je bezit heb, zoals paspoort, huwelijksakte etc etc ga je dan weer terug naar het gemeentehuis.

in 1x goed! ik kreeg meteen de papieren in het ziekenhuis en was apetrots op mezelf dat ik dat toch maar eventjes in mijn beste spaans geregeld had, maar eenmaal bij het gemeentehuis begon het gedonder weer, de papieren waren goed ingevuld ( weer een schouderklopje voor bianca) maar de huwelijksakte is nederlands... tja dat is niet zo raar!

De volgende dag dan maar terug, na een telefoontje naar de ambassade, en vrienden en kennissen die al eens eerder met dit bijltje gehakt hebben, dus wij terug, en ik in mijn beste spaans uitgelegd dat ik dan maar alleen moeder ben, want ik had inmiddels nog maar 5 dagen de tijd om Sam te registreren, nou die dame was het er niet mee eens, en ging toestemming vragen, en kwam toen terug om te zeggen dat ik dit geheel op eigen risico deed, en dat ik dan geen aanspraak kon maken op economische zaken bij de vader...

Toen ik knikte van akkoord was zij duidelijk niet akkoord, heftig dook ze dan toch maar in de nederlandse huwelijksakte en maakte daar een soort van spaanse van die wij beiden moesten ondertekenen, en ja hoor, Sam werd ingeschreven in het grote boek, en Anton en ik moesten beiden tekenen. De spanjaarden tillen erg zwaar aan familie, sociale rechten en vooral de rechten van de vrouw en het kind, dus dat is dan weer mooi meegenomen.

Nu we toch aan het regelen waren, besloten we meteen Sam zn ziekenfondskaart te gaan regelen en een afspraak bij de kinderarts ( die zal gaan fungeren als consultatieburo). De dame aan de desk wilde geen afspraak maken zonder kaart, en verwees me door naar service sociaal, let op, alleen op donderdag voor half 11 kun je daar terecht voor kaarten zei ze me nog behulpzaam.

Zo stonden Anton , Sam en ik daar dus netjes om half 10 vanmorgen op de stoep, maar ach, je moet een kaartje komen trekken tussen 8 en 9, dus Sams afspraak bij de dokter en zijn kaart worden volgende week vervolgd.

Ik wilde natuurlijk toch wel graag weten hoeveel Sam was aangekomen, dus we hebben eerst de maxi cosi gewogen, en daarna Sam er in gelegd, 

500 GRAM!!! in een week tijd, dus hoewel we het gevoel hebben aan te modderen omdat we geen voedingsschema of wat dan ook nog hebben, denk ik dat het toch wel allemaal goed gaat.

Sam is tot nu toe een hele tevreden baby, slaapt tussen de voedingen door en is af en toe wakker, hij is erg graag op schoot en haalt met alle liefde de knuffels in die hij de eerste 3 weken gemist heeft.

Vandaag heeft hij mama wel even gepest, papa mocht een paar uren achter elkaar eens lekker slapen ,en mama zou werken, en voor Sam zorgen, en Sam besloot 4 uur lang te huilen om mama eens lekker te verwennen

bedankt Sam! als je dat morgen weer doet, brengen we je terug hahaha

tot de volgende blog!

sam is thuis

vandaag begon onze dag verdrietig, we moesten kimberly naar het vliegveld brengen om naar nederland te vertrekken, vandaag begint zij haar avontuur,

afscheid nemen viel ons zwaar

daarna door naar het ziekenhuis, en sam was 2230 gram, we mochten hem meenemen we wisten alleen niet hoe laat,

om half 3 mocht hij naar huis, we besloten nog even te blijven om hem in het ziekenhuis te voeden en hups naar huis.

Dat is even wennen, wij kennen sam nog niet zo goed en hij ons ook niet, dus alle gewoontes moeten we nog leren kennen, 

Martijntje is superblij, hij heeft zijn broertje eindelijk kunnen zien, aanraken en zelfs voeden!

sam ligt het liefst alleen maar op schoot, dat doet me denken aan 1 van mijn 1e blogs waar ik me afvroeg of hij ons net zo miste als wij hem, nou dat is dus wel duidelijk, ook hij wil inhalen.

Voorlopig zullen we dus veel gaan genieten, en foto,s posten!! we houden jullie op de hoogte

teleurgesteld...

We wisten natuurlijk dat de kans groot was dat ie geen 55 gram zou aankomen, maar we hadden geen rekening gehouden met gewichtsverlies...

Na 19 dagen dagelijks aan te komen al was het dan soms niet veel, is Sam vandaag afgevallen, 20 gram:(

We begrepen natuurlijk direct dat het meenemen van Sam nu niet mogelijk is, Sam is overgestapt van prematuurvoeding naar normaal, en dat vind ie op zn zachts gezegd niet zo lekker....

Even wennen dus Sam, anderzijds is het voor ons misschien een schrale troost dat ie beter in het ziekenhuis ineens kan gaan spugen en gewicht verliezen, dan dat ie dat op zijn 1e dag thuis had gedaan, daar hadden we ook van in de stress geraakt denk ik..

Even afwachten dus, hopelijk is ie thuis voor het weekend

gezocht: 2 vijfen!!!

Vandaag met knikkende knieeen naar het ziekenhuis!

Sam was gisteren 2145 gram, en de hoofdzuster vertelde ons het goede nieuws, als Sam de 2200 haalt vandaag mogen wij hem mee naar huis nemen.

Morgen is het een feestdag, dus als Sam het vandaag net niet haalt, dan moet ie tot donderdag in het ziekenhuis blijven:(

Wij zoeken dus 55 gram, misschien neem ik wel een gewichtje mee voor de zekerheid en laat ik ze nawegen haha

Later weten jullie hoe het is afgelopen

zijn grote zus ontmoet:)

Sam heeft vandaag zijn grote zus ontmoet, donderdag vertrekt zij voorgoed naar Nederland, en de dokter was bereid een uitzondering te maken en Kim binnen te laten, het kon alleen op zondag, want hij moest het ´stiekem´ doen.

Erg grappig was het om te zien hoe stiekem het eigenlijk ging, Kim was binnen, en wij liepen op en af om te kijken hoe ze het vond, normaal gesproken mag er strict maar 1 ouder per keer naar binnen, kinderen zijn uit den boze, nadat Kim afscheid had genomen van haar broertje, en ik terug ging om hem te voeden waren de regels INEENS aangepast.

Er hingen grote aanplakbiljetten waarop stond dat je zonder toestemming niet meer naar binnen mocht, ook niet zonder kloppen, en dat kinderen absoluut niet zijn toegestaan op de afdeling en nog veel meer van die regeltjes.

Nee de zusters waren niet blij met dokter Dominguez, maar wij wel!

Kimberly was best eventjes onder de indruk, dit kleine hummeltje, ze mocht m dan wel niet uit bed halen maar ze mocht m wel aanraken en zolang als ze wilde bij hem blijven. Ook Sam keek graag naar zijn grote zus, zeker toen ze spaans tegen hem sprak, die klanken had hij al eerder gehoord...

Sam heeft een reuzestap gezet vandaag, hij weegt maarliefst 2090 gram en is 80 gram aangekomen, de thuiskomst komt nu wel heel dichtbij, leuk fijn maar zeker ook spannend.

Met de thuiskomst in het vizier komen natuurlijk ook de vragen in je op, dus morgen maar weer eens in de rij gaan staan om dokter Dominguez het hemd van het lijf te vragen

beter laat dan nooit

Gisteren hebben we het erg druk gehad en het internet wilde niet meewerken, dus hier eventjes een kleine update van moeder en Sam

Sam zn uitslagen waren weer allemaal ok, de arts had niets nieuws te melden dus dat is goed, hij  is niet veel aangekomen maar hij zit nu toch op 1945 gram, niets mis mee....

Mama had gisteren weer eens een afspraak bij de arts om haar wond te laten bekijken en schoon te laten maken, en we hadden weer een ouderwetse spaanse spraakverwarring!

dos y medio= half 3, doce y medio= half 1, mama was er om half drie, maar dokter fransisco was allang en breed thuis natuurlijk ....

Maandag maar weer een nieuwe afspraak maken! Gelukkig is mama tegenwoordig een kei in het zelf verbinden van de wond, en zuster Kimberly is er ook heel erg goed in, dus samen komen we er wel!

Vanmiddag meer nieuws over Sam

en we gaan nog steeds omhoog

Vandaag bij Sam geweest en onze kleine man weegt nu 1910 gram, het gaat echt opschieten, als hij zo doorgaat is hij misschien wel voor volgend weekend thuis!

Sam was wakker vandaag dus we hebben het voor elkaar gekregen foto,s te maken met ogen open hahah

kijk maar gauw!

sam groeit!

Sam is de eerste nacht in zijn echte bed goed doorgekomen, zijn bloed, suiker en temperatuur waren goed.

Sam weegt vandaag 1865 gram, dus een kleine 60 gram erbij, go go Sam we zijn er bijna

Mama moest vandaag ook weer bij de dokter komen, en die denkt nu dat de wond niet zo goed reageert op de betadine , maar eens een keertje zonder proberen en morgen weer terugkomen

het hoort er allemaal bij zullen we maar zeggen....

Volgende pagina »